Общество > Нам пишут

928

Пішуць рэчычане. Алінка

 +

Давялося днямі апынуцца на аўтобусным прыпынку «Сняжкова». Баўлю з жонкай час, размаўляю. Раптам аднекуль надта прыгожае, з шыза-белымі плямінамі, кацяня. Узросту не сказаць каб малога, дагледжанае.

– Прывітанне, Васька! – кажу я.

Істота падбягае, ціснецца шчыльней, потым скача на лаўку.

Пагладжваю. Бачу: яму даспадобы. Пачынае варкатаць.

І тут падыходзіць дзяўчынка. Цікавіцца:

– І адкуль гэта ведаеце, што коціка клічуць Васькам?

Пачынаю нахвальваць:

– Бач, як лашчыцца, як цягнецца да чалавека. З якімі прыгожымі вачанятамі…

Дзяўчынка, слухаючы, дастае са сваёй сумачкі пакет, пачынае частаваць Ваську каўбасой, пакідаючы нешта на потым.

– Гэта, – кажа мне, – будзе для Рыжыка, які чакае на прыпынку «8-я школа».

– А як жа завуць цябе самую? – цікаўлюся ў сваёй новай знаёмай.

– Алінка, – чую ў адказ.

– У якім жа класе вучышся?

– У пятым. А школа мая «восьмая».

Неўзабаве даведаўся і пра бацькоў дзяўчынкі. Маці – медыцынская сястра. «А тата – нафтавік», – з гонарам у голасе паведаміла школьніца.

Дзяўчынка спяшалася, таму спрытна, як і з’явілася, пакінула прыпынак, пакіраваўшы ў бок школы № 8. Я дык нават спазніўся падзякаваць яе за клопат пра кацяня. Таму раблю тое праз газету «Дняпровец».

Шчырае дзякуй і бацькам Алінкі, яе настаўнікам. Бо выхаванне ды спагадлівасць да таго ж кацяня – ўжо само-сабою сведчанне добрага сэрца.

То віншую Алінку з Новым годам, зычыўшы ёй моцнага здароўя ды поспехаў у вучобе!

Читайте dneprovec.by «Вконтакте» → vk.com/rnewscity Читайте dneprovec.by в «Одноклассниках» → ok.ru/rcity